.:: یا ابا صالح مهدی ::.

خواص صلوات

صلوات : روح انسان را جلا می دهد و موجب تقرب انسان می شود.

صلوات : موجب کمال نماز و دعا است، موجب شستشوی گناهان است.

صلوات : باعث قبولی نماز است.

صلوات : نوری است در قبر ،در صراط،، در بهشت

صلوات : بهترین ذکر الهی است ، باعث قبولی نماز است.

برترین اعمال در برزخ : صلوات بر محمد (ص) و آل او ، تشنه را سیراب کردن و محبت علی بن ابیطالب(ع).

روایاتی از حضرت محمد (ص) در اعجاز صلوات فرستادن :

هر کس صلواتی بفرستد، حق تعالی ثواب هفتاد شهید به او عطا می فرماید و او را از گناهان بیرون می آورد، مانند روزی که از مادر متولد شده است ،

هر کس بر من یک بار صلوات و درود فرستد ، خدا به سبب آن ده بار بروی درود فرستد و ده گناه از وی محو فرماید و ده حسنه برای او ثبت کند و دو فرشته موکل بر او برای رساندن آن صلوات به روح من از یکدیگر سبقت گیرند،

هر کس بر من یک بار صلوات فرستد، خدای تعالی در روز قیامت بر بالای سر و جانب راست و چپ و بر بالا و پایین و در همه اعضاء و جوارح او نور می دهد.

هر که آخرین سخنش به هنگام مرگ صلوات بر من و علی (ع) باشد ، داخل بهشت می گردد.

هر که یک مرتبه بر من صلوات فرستد، آن دو ملکی که حافظ او هستند هیچ گناهی تا 3 روز برای او نمی نویسند.

نزدیکترین شخص به من در فردای قیامت کسی است که صلوات بیشتری بر من فرستاده باشد.

هر کس یکصد بار بر محمد و آل محمد ، صلوات و درود فرستد ،خداوند یکصد حاجت او را بر آورده می سازد.

هر کس هزار بار در روز حمعه بر من صلوات فرستد ، خطایای هشتاد ساله اش آمرزیده می شود.

هر کس در روز جمعه صد بار بر من صلوات فرستد ، خداوند شصت حاجت او را روا کند ، سی حاجت برای دنیا و سی حاجت برای آخرت.

هر کس در هر صبح ده مرتبه و در هر شام ده مرتبه بر من صلوات فرستد ، من او را در یابم در وقتی که محتاج به آن باشد .

روایاتی از معصومین در رابطه با صلوات فرستادن :

مولا امیر المومنین علی (ع) : هر کس سه بار صلوات فرستد ، خدا حاجتش را روا می فرماید .

امام محمد باقر (ع) : هر کس در رکوع و سجود و قیام خود صلوات بفرستد ، خدا ثواب آن را مانند ثواب رکوع و سجود و قیام برای او می نویسد.

امام صادق (ع) : هر کس بین نماز های ظهر و عصر بر پیغمبر و آلش درود فرستد ، آن درود برابر هفتاد رکعت نماز خواهد بود .

امام صادق (ع) : صدقه دادن و صلوات فرستادن در شب و روز جمعه برابر با هزار حسنه است و هزار سیئه به وسیله آن نابود می شود و هزار درجه بر مقام آدمی افزوده می شود .

امام صادق (ع) : هر کسی که صد مرتبه بگوید : " یا رب صل علی محمد و آل محمد " خداوند یکصد حاجت از حوائج او از جمله سی حاجت دنیوی وی بر آورده می شود .

امام رضا (ع) : هر کس نتواند کفاره گناهانش را بپردازد ، باید بر محمد و آلش درود بفرستد و آن گناهانش را نابود می کند .

امام رضا (ع) دعاهایشان را با صلوات بر محمد وخاندان او شروع می کردند و در نماز و غیر آن زیاد صلوات می فرستادند .

برای تعجیل در فرج و سلامتی مولایمان اقا امام زمان (عج) ، نجات دهنده آدمیان ، روا کننده حاجات ،همه خوبی و مهربونی ، نور درخشان محمد و (ص) و خاندان پاکش در همه لحظات عمرم صلوات.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386;ساعت 22:47; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

سلام آقا جان

سلام اقا جان

دلم ترکیده....میخواهم دیگه داد بزنم....

گوشهام نمیشنوه صداتو بیا دستتو بکش رو سرم تا بفهمم هستی همیشه پیشم.....

این گوشها و چشمها و زبونم از بس گناه کرده لیاقت نداره تو رو ببینه....فقط یه وقتی مثل اون وقت که بوی شما رو شنیدم و حس کردم یا بو رو حس میکنم یا نوازشتو.....

پس قربونت برم یا بذار اون بوی گل نرگستو باز حس کنم یا بذار نوازش دستهاتو.....

اقا شنیدم اینهفته اومده بودی...خب مگه چی میشد؟ میذاشتی حس کنم؟.....از کرمت مولای خوبم کم میشد یا مهربونیهات؟ تو که دعا میکنی همیشه این شیعه های گناهکارتو...خب فدای نامت بشم مهدی جان یه گوشه چشم کوچولو فقط اشاره کن....

اخ یادم رفت مطمئم حس منم گناه کرده نه؟بخدا مطمئنم وگرنه دیگه ازم اون بوی خوش رو صلب نمیکردی........

چه خبر بود همه غوغا میکردند؟چی شد تا شنیدند اومدی یه نظر کردی همه داد میزدند اقا جان؟ چرا هق هق گریه ها خیلی بلند تر شد مولا؟ چرا بعضی ها مثل گداها نشسته بودند ....اون گداهای سمج که ول نمیکنند ها مثل همونها داد میزدند هنوز؟

مگه گدا از در خونت دست خالی میره؟یا ما گدای خوبی نیستیم اقا؟

مولا جانم............

چرا این پسره نشسته بود تکون نمیخورد از جاش؟چون فهمیده بود یه خبرایی شده....

ای کاش کوچولو بودم....یا نه ای کاش مثل بچه کوچولو ها ادم بودم! دارم میبینم به بچه کوچولو ها بیشتر نظر میکنی....چون میدونم نظر تو کافیه....داری مولا سرباز جمع میکنی نه؟ اقا از ما نا امید شدی؟.....حق داری....من جای تو بودم این دروغ گو های گناه کار رو نگاهشون هم نمیکردم....چون تو خوبی میذاری بیاییم....همانند تو پیدا نمیشه مولا جان.....

خوب خونه ایی پیدا کردم...خونه اش بزرگه برای همه گداها جا زیاد داره...هم گدا و هم دیوونه ها...اینجا همه شفا میگیرن....اینجا شفاخانه دل است مولا....

نکنه بیام بگی این حرف ها رو زدی دیگه برو گمشو....

باهام قهر نکنی....دل ندارم.....

دستمون رو بگیر نگذار به حال خودمون رها بمونیم دیگه بیشتر از این....دیگه بیشتر از این؟ بخدا جا نیست تو دلها دیگه مولا جان ...الهی برای اون دلت بمیرم...دل ما که مثل دل تو نیست اقا جان که درد همه توش جا داشته باشه...یه نفر نیست ببینمش میخنده برات دلت رو شاد کنه ...همش با درد مندها طرف حساب شدی...حالا نگید هستند ها...میدونم هستند...تو شفا خانه دل من کم دیدم وگرنه با هر ذکری دل مولا شاد میشه و .........

مولای من....آقای من.....درد دل درد مند ها رو دوا کن... همه مریضهای بیمارستان خودت رو هم شفا ده....به حق الله همین دل داده هات بشند سربازانت که به امید همینها حداقل بیایی تا منتظر های حقیقی بشن و..........................................

برای شادی دل پر درد مهدی فاطمه صلوات

اللهم عجل لولیک الفرج مولانا صاحب الزمان عج

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386;ساعت 22:44; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

یا فاطمه زهرا

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم فروردین 1386;ساعت 14:4; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

امید وارم که بیاید

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم فروردین 1386;ساعت 14:3; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

یوسف زهرا

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم فروردین 1386;ساعت 14:2; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

امام مهدی

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم فروردین 1386;ساعت 13:57; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

امیدوارم روزی بیاد

امیدوارم که روزی بیاد

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم فروردین 1386;ساعت 13:56; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

وقت ظهور

موضوع وقت ظهور امام زمان ( عج ) از جمله مباحث مهدويت است كه همواره مورد بحث دانشمندان و علماي اسلامي بوده و است.
حكمت الهي اقتضا نموده است كه وقت ظهور حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ نزد مردم مجهول و مكتوم بماند، لذا آنها دقيقاً نمي‌دانند كه حضرتش در چه وقت ظهور خواهند فرمود.
با وجود احاديث فراواني كه از رسول اعظم و ائمه طاهرين درباره جوانب مختلف زندگاني حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ ومسأله ظهور آن بزرگوار وارد شده است، هنگام قيام پيروز آن امام عظيم الشأن در هيچ حديثي و خبري تصريح نگرديده برعكس احاديث شريفه صادر از پيامبر گرامي اسلام و ائمه اطهار ـ عليهم السّلام ـ هرپيشگويي را از زمان ظهور نفي مي‌نمايد.
از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ در خبري كه از غيبت حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ مي‌دهندـ وارد شده كه مي‌فرمايند:«كساني كه وقت ظهور را معيّن مي‌نمايند، دروغ مي‌گويند.»
فضيل از حضرت امام محمد باقر ـ عليه السّلام ـ سؤال مي‌كند:آيا براي ظهور وقتي معين شده است؟
حضرت فرمودند:« تعيين كنندگان وقت ظهور دروغ مي‌گويند.»
از حضرت صادق ـ عليه السّلام ـ روايت شده كه چنين فرمودند:«تعيين كنندگان وقت دروغ گفتند. ما درآنچه گذشت وقتي معين نكرديم و در آنچه مي‌آيد نيز وقت معين نمي‌نمائيم.»
و امام نيز فرمودند:«تعيين كنندگان وقت دروغ گفتند. شتاب كنندگان هلاك شدند و تسليم شوندگان نجات يافتند.
منظور از وقت معين نكردن در اين جا عبارت است از مشخص كردن دقيق سال ظهور حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ ؛ زيرا احاديثي كه علائم حتمي ظهور را متذكّر مي‌شوند، ظهور آن علائم را به ظهور حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ در همان سال نزديك مي‌دانند.
اما علت پنهان بودن وقت ظهور آن بزرگوار را به طور قطعي نمي‌دانيم شايد كه حكمت اين رازِ پوشيده آن باشد كه مؤمنان در طول اين قرون ظهور حضرتش را انتظار برده بر اين انتظار تلخ پاداش برند.
لذا اصناف مختلف مردم ـ از شروع غيبت صغري تا زمان ما ـ آرزو كرده و مي‌كنند كه ظهور حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ را دريابند و اگر هنگام ظهور مشخص و معين مي‌بود، اين انتظار وجود نداشت بلكه آرزوها به يأس مبدل مي‌گرديد و ميليون‌ها نفر از پاداش انتظار محروم مي‌ماندند.
از رسول اكرم ـ صلي الله عليه و آله ـ نقل گرديده كه فرمودند:«برترين اعمال امت من انتظار فرج است.»
و حضرت اميرالمؤمنين ـ عليه السّلام ـ مي‌فرمايند:«آن كس كه منتظر امر ما باشد، مانند كسي است كه در راه خدا در خون خويش غلتيده باشد.»
و حضرت صادق ـ عليه السّلام ـ فرمودند:«هر كه بميرد و منتظر اين امر باشد مانندكسي است كه همراه حضرت قائم ـ عليه السّلام ـ درخيمه آن حضرت باشد، نه ... بلكه مانندكسي است كه همراه رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ با شمشير پيكار مي‌كند.»

در انتظار فرج بهره ديگري است و آن اينكه: انتظار يعني، تصديق سخن خداي متعال و كلام رسول او و ائمّه اطهار از فرزندان پيامبر و اين تصديق از مراتب ايمان و درجات تسليم و اطاعت است.
در اين موضوع حكمت ديگري نيز موجود است و آن عبارت است از امتحان و آزمايش؛ زيرا كه خداي متعال بندگان خويش را به انواع گوناگون امتحان مي‌فرمايد، از آن جمله مسائل اعتقادي است؛ پس كساني كه به خدا و پيامبر و به آنچه كه پيامبر از سوي پروردگار خويش درباره حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ آورده ايمان آورده‌اند، طول غيبت ـ تا هر زمان كه باشد ـ و انتظار ـ هر قدر كه به طول انجامد ـ در آنان و عقايدشان اثري نخواهد گذارد.
امّا منافقان فرصت مسخره نمودن و شلوغ‌كاري عليه اين اعتقاد مقدس را مي‌يابند آيات قرآن و احاديث نبوي را به سينه ديوار مي‌زنند. اين رويّه اهل باطل در هر زمان و مكاني بوده و هست.
از حضرت موسي بن جعفر ـ عليه السّلام ـ (در حديثي كه درباره غيبت حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ از ايشان نقل شده) چنين آمده است: «اين امتحاني است از سوي خداي عزّوجلّ كه به وسيله آن مخلوقاتش را مي‌آزمايد.»
معني امتحان اين نيست كه خداي سبحان حقايق بندگان و آنچه را كه در ضمائر و پنهاني‌هاي آنان مي‌گذرد، نمي‌داند. هرگز!... بلكه خداي متعال به هر چيز داناست و آنچه را كه در سينه‌‌هاست مي‌داند؛ چنان كه خود مي‌فرمايد:
«اَحَسِبَ النّاسُ اَنْ يُتْرِكُوا اَنْ يَقُولُوا امَنّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ؟! وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللهُ الَّذينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الكاذِبينَ» «آيا مردم فكر كرده‌اند كه وقتي گفتند: ايمان آورديم، ما آنان را نمي‌آزمائيم؟! ما قطعاً پيشينيان از آنان را آزموديم تا راستگويان و دروغگويان شناخته شوند.»
در اين صورت آزمايش چه معني مي‌دهد؟
پاسخ اين است كه: خداي سبحان بندگان خويش را به خاطر مصالحي چندي مي‌آزمايد كه از آن جمله است: اتمام حجّت بر بندگان، تا مردم را بر خداي متعال برهاني نباشد.
و از آن جمله است: پيروزي مؤمن در امتحان تا مستحق اجر و پاداش گردد. و در حديث از حضرت صادق ـ عليه السّلام ـ وارد گرديده كه انسان در عصر غيبت اين دعا را كه ـ به دعاء غريق موسوم است ـ بخواند:
«يا الله يا رَحْمانُ يا رَحيمُ، يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبي عَلي دينِكَ.»
«اي الله، اي بخشنده، اي مهربان، اي دگرگون كننده دلها، قلب مرا بر دينت ثابت بدار.»
و نيز از صادق آل محمد ـ عليه السّلام ـ روايت گرديده كه به اين دعا امر فرمودند:
«اَللّهُمَّ عَرِّفْني نَفْسَكَ، فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْني نَفْسَكَ لَمْ اَعْرِفْ نَبِيَّكْ، اَللّهُمَّ عَرِّفْني رَسُولَك، فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْني رَسُولَك لَمْ اَعْرِفْ حُجَتَّكَ، اَللّهُمَّ عَرِّفْني حُجَّتَكَ، فَاِنِّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفني حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ ديني»
«خدايا، خود را به من بشناسان؛ تو خود را به من نشناساني من پيامبرت را نخواهم شناخت. پروردگارا، فرستاده خود را به من بشناسان، چنانچه تو پيامبرت را به من نشناساني حجّت تو را نخواهم شناخت. خدايا، حجّت خود را به من بشناسان كه اگر تو حجّت را به من نشناساني از دينم گمراه خواهم شد.»
اين بود حكمت مخفي بودن زمان ظهور... به اضافه حكمت‌هايي كه بر ما مخفي است.
خوانندگان گرامي، احاديث شريفي وجود دارد كه از برخي از امور مربوط به وقت ظهور سخن مي‌گويند. تعدادي از آنها را به مناسبت نقل مي‌كنيم:
حضرت امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمودند: «قائم ما اهل بيت، در روز جمعه خروج مي‌نمايد»
و نيز فرمودند:«قائم ـ عليه السّلام ـ در سال فرد ظهور خواهد كرد؛ اوّل، سوم، پنجم، هفتم يا نهم (در هر دهه).»
باز فرمودند: «به نام قائم ـ عليه السّلام ـ در شب 23 ندا كرده شده (مقصود23 رمضان است) و در روز عاشورا قيام خواهد نمود، همان روزي كه در آن حسين بن علي ـ عليهما السّلام ـ شهيد گرديد.»
از مجموع احاديثي كه درباره ظهور حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ سخن مي‌گويد استفاده مي‌شود كه ظهور حضرتش اندك زماني قبل از قيام آن بزرگوار خواهد بود. لذا ممكن است كه امام ـ عليه السّلام ـ وقتي به نامش ندا داده مي‌شود در ماه رجب و يا رمضان از اختفاء خارج شده ماه‌هاي شوال و ذيقعده و ذيحجّه و ده روز از ماه محرم را بگذرانند، آنگاه به پا خواسته اين نهضت مبارك را آغاز مي‌فرمايند. در اين مدت زمان تدابير لازم را اتخاذ نموده منتظر وقت و زمان مناسبي است تا خداي تعالي به وي اجازه پاك كردن دهد تا ظلم و جور را زائل نموده عدل و عدالت را در تمام كره زمين گسترش دهد ما به خواست خداوند برخي از اين مسائل را به تفصيل در آينده ذكر خواهيم نمود.
اما حسابهايي كه منجمان و اهل رَمْل و جفر و مكاشفه و مرتاضان و غير آنان ـ كه در زمان ما ادعا مي‌كنند كه از غيبت خبر دارند ـ نموده‌اند اموري نيست كه بتوان به آنها اعتنايي داشت و اعتمادي نمود، خصوصاً با اخباري كه سابقاً از رسول بزرگوار و ائمه طاهرين ـ عليهم السّلام ـ (مبني بر تكذيب هر كس كه از هنگام ظهور خبر دهد) بيان نموديم كه پيشگوييهايي فراوان درباره جهان و حوادثي درباره برخي افراد ديده و خوانده و شنيده‌ايم آنها بيشتر دروغ و ساختگي بوده است. آري ممكن است كه ظهور را نزديك بدانيم، به شرط آنكه علامات قطعي و حتمي ظاهر شده باشد.

+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386;ساعت 20:17; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

علائم الظهور

يكي از مطالبي كه در اين دوران زياد درباره اون زياد بحث مي شه آخر الزمان و احاديث و روايات مربوط به اونه من هم قصد دارم تو اين قسمت به اين مطلب بپردازم و چند تا از احاديثي كه در اين مورد اومده رو براتون بگم.اوميدوارم مورد توجه شما عزيزام منتظر قرار بگيره و بر سلامتي آقا و تعجيل در فرجش دعا كنيد.

پيامبر (ص) و بقيه ائمه اطهار در مورد آخر الزمان چنين احاديثي را فرموده اند:

1.مردم از شهواتشان پيروي مي كنند

2.دلهاشان خالي از ايمان و دينشان را به دنيا مي فروشند

3.بازارها به هم نزديك شده

4.زنان در بازرگاني شركت و مثل مردان بر مركب سوار مي شوند

5.موسيقي رواج و معمول مي شود

6.قرآن را در آلت طرب خوانند

7.ميخوارگي رواج مي شود

8.صورت ها زيبا و سيرت ها زشت مي شود

9.خونريزي ها زياد مي شود

10.مردم بر يكديگر ستم نمايند

11.مردم از علما گريزان باشند

12.عمر ها كوتاه و بناها بلند گردد

13.دجال از اصفهان خروج كند و صداي او به مشرق و مغرب مي رسد

14.شنيدن لهو و باطل بر مردم سبك وشنيدن ذكر خدا سنگين گردد

15.از كفلر و اهل شر تقليد كنند

16.نماند از اسلام مگر اسمي

17.زن ها لباس بپوشند اما عريانند

18.بركت از اموال مردم مي رود

19.نشناسند علما را مگر به لباس خوب و نشناسند قرآن را مگر به صوت خوب

20.عبادت نكنند مگر در ماه رمضان

21.شهري محل فسق و فجور و معصيت به نام تهران در نزديكي ري باشد

22.منصف و ديندار ضعيف مي شود و شياد و حيله گر مقرب مي شود

23.ميخوارگي و ربا را حلال مي شمارند

24.مرگ ها به سرعت و ناگهاني مي شود

25.قصرهاي آنها بلند باشد و بر ضعفا رحم نكنند

26.كوفه از مومنين خالي گردد و قم معدن علم شود

27.حضرت در خانه مكه ظهور مي كند و صداي حضرت به گوش اصحاب مي رسد و اصحاب خاص به او ملحق مي شوند

28.ملائكه آن حضرت را ياري كنند

29.جنگ نمي كند مگر با شمشير

30.همه حتي درندگان مطيع او شوند

31.همه جاي زمين سبز و خرم گردد

32.با همه به تساوي برخورد كند

33.گنج هاي زمين همه ظاهر گردنند

34.علم را تكميل مي كند

35.زمين را پر از عدل و داد كند و309سال حكومت كند

و خوشا به حال آنكه منتظرآن حضرت باشد وبراي ظهور او دعا كند

آنچه برايتان نوشتم قسمت هايي از كتاب علائم ظهور امام زمان نوشته آقاي شيخ محمد حسين طاوئي بود كه اگر باديدي باز به آن نگاه كنيم متوجه مي شويم كه آري به آخر الزمان نزديك شده ايم و بايد خود را براي ظهور آن حضرت آماده كنيم.در قسمت هاي بعدي با زباني خودماني تر به اين مبحث مي پردازيم

+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386;ساعت 16:21; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

یا صاحب الزمان (عج)

+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386;ساعت 16:7; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

آگاهى امام زمان (عليه السلام) از اعمال ما

آيا امام زمان (عليه السلام) از اعمال و رفتار ما آگاه هستند؟

بنابر آنچه در قرآن مجيد و روايات معصومين(عليهم السلام)آمده است، همه ى ائمه و از جمله امام زمان (عليه السلام) از اعمال و رفتار ما آگاه هستند.
قرآن مجيد مى فرمايد: (وقل اعملوا فسيرى الله عملكم ورسوله والمؤمنون ...) سوره توبه، آيه 105. بگو: هر عملى مى خواهيد انجام دهيد، پس خدا، رسولش و مؤمنان عمل شما را مى بينند ...
در رواياتى كه در تفسير آيه آمده است، گفته شده كه مراد از مؤمنان در اين آيه ائمه ى معصومين(عليهم السلام)هستند. پس اصل آگاهى امام زمان (عليه السلام) از اعمال و رفتار ما امرى مسلّم است، ولى چگونگى حصول اين عمل از راه هاى مختلفى است از جمله:
1 ـ خداى تبارك و تعالى به ايشان چشمى داده است كه همه چيز را مى بينند. حضرت عيسى (عليه السلام) ـ كه بعد از ظهور امام زمان (عليه السلام)مى آيد و پشت سر آن بزرگوار نماز مى خواند ـ طبق گفته ى قرآن مجيد از آنچه مردم در خانه هايشان ذخيره كرده بودند و آنچه مى خوردند خبر مى داد، بدون اين كه آن ها را در ظاهر ديده باشد سوره آل عمران، آيه 49.
با توجه به اين كه مقام حضرت مهدى (عليه السلام) از حضرت عيسى (عليه السلام) بالاتر است، پس حتماً از اعمال و رفتار ما آگاهى دارد.
2 ـ ملائكه بر امام زمان (عليه السلام) نازل مى شوند و نامه ى اعمال بندگان را به حضرت مهدى (عليه السلام) عرضه مى كنند. در روايات آمده است كه هفته اى دو بار نامه ى اعمال بندگان به امام زمان (عليه السلام) عرضه مى شود. در برخى از روايات مى خوانيم كه در روزهاى دوشنبه و پنج شنبه نامه ى اعمال بندگان به حضرت عرضه مى شود «ان الاعمال تعرض على النبى (صلى الله عليه وآله وسلم) فى كل اثنين و خميس فيعلمها وكذلك تعرض على الائمة (عليه السلام) فيعرفونها». بحارالانوار، ج 5، ص 329.
3 ـ ملائكه بر حضرت نازل مى شوند و اين علوم را بر ايشان القا مى كنند. غير از اين راه ها، ممكن است راه هاى ديگرى هم باشد كه ما از آن ها بى خبريم.
البته اين علم و آگاهى حضرت، به اعمال و رفتار ظاهرى ما منحصر نمى شود، بلكه آن بزرگوار از نيت هاى ما هم آگاه است

+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386;ساعت 16:3; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

چرا حضرت مهدی عجل الله ... .

چرا حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را غریب می نامند و منظور از غُربت ایشان چیست؟

با وجود همه تأکیدات عقلی و نقلی بر وجوب شکر نعمت های الهی، متأسفانه بسیاری از آنها مورد بی توجهی قرار می گیرد و در این میان، نعمت های بزرگ تر، بیشتر کفران می شود. در میان مخلوقات خدا از ابتدای خلقت تا انتهای آن هیچ کس به اندازه پیامبر اکرم و امامان معصوم سلام الله علیهم اجمعین بر گردن مردم حق ندارد. ایشان مالک و واسطه همه نعمت های مادی و معنوی هستند و اگر انسان از نعمت وجودی ایشان محروم ماند تفاوتی با حیوان و گیاه ندارد. با این همه حق این سرچشمه فیض الهی هیچ گاه ادا نشده است و بدین علت «مکفر» نامیده شده اند. انسان ها از کسانی که بیشترین حق را بر گردنشان دارند کمترین قدردانی را کرده اند و آنها را مورد بی توجهی قرار داده اند.
بیشتر مردم، حتی شیعیان و دوستداران اهل بیت علیهم السلام با حقوق ایشان بطور کامل آشنا نیستند و معمولا عنایتی به ضرورت شکرگزاری از این نعمت بی مانند الهی ندارند. و در دنیای ما پیامبر و ائمه علیهم السلام خصوصا مولای عزیزمان حضرت مهدی ارواحنا فداه مکفر و غریب هستند. برای این منظور معانی مختلفی از غربت ایشان را مورد توجه قرار می دهیم.
1ـ امام ناشناخته
قدر ناشناخته بودن» یکی از معانی رایج غربت است. اگر معرفتی که شایسته و بایسته شخصی است وجود نداشته باشد او را می توان غریب دانست.
به همین ترتیب اگر یک واسطه خیر شناخته نشود و مردم ندانند که نعمت ها و برکات از جانب چه کسی به آنها رسیده است به سبب این نادانی، شکر نعمت او را چنانکه شایسته است ادا نمی کنند و لذا او غریب می ماند.
از طرف دیگر اگرولی نعمت شناخته شود ولی به خاطر بی توجهی یا به عمد از او قدرشناسی لازم نشود، کفران نعمات صورت می گیرد و این کفران نعمت به نوعی دیگر به غربت او می انجامد. نعمت حضرت ولی عصر سلام الله علیه یک نعمت عام و فراگیر است و همه خلایق را در برمی‌گیرد. چون همه موجودات از نعمت وجود ایشان بهره‌مند می شوند، بنابراین شکر نعمت وجود اما باید به گستردگی خود این نهمت فراگیر باشد.
چونانکه در حال حاضر بر روی کره زمین، اکثر مردم اصلا اما زمان را نمی شناسند، یعنی نمی دانند میزبان و ولی نعمت آنها کیست؟ بر سر سفره او نشسته و نان و نمک او را می خورند اما هیچ گونه شکرگزاری نسبت به ایشان انجام نمی دهند. چون اصلا ایشان را نمی شناسند نا ضرورت شکر آن را بدانند.
غربت امام زمان عجل الله تعالی له الفرج در بین عده دیگر مشهودتر و ناگوارتر است. این عده اقلیتی هستند که خدای منان امام زمان ارواحنا فداه را به آنها شناسانده است و آنها می دانند که آن حضرت حجت خداست و به آن اذعان دارند؛ لذا در زمره شیعیان قرار می گیرند، ولی قلبا قدرشناس حضرتش نیستند. این معنا از غربت امام دقیقا به مشکور نبودن آنان برمی گردد.
از طرف دیگر اکثر افراد عادی که معلومات چندانی درباره دین ندارند و مطالعات و شنیده های دقیق و صحیحی درباره امامت و اوصاف امام ندارند و هیچ ضرورتی هم برای مطالعه در این باب احساس نمی کنند؛ در حالی که همین افراد برای انجام امور دنیوی نهایت دقت را به خرج می دهند، از افراد خبره و آگاه در انجام امور کمک می گیرند، ولی نسبت به امور معنوی بی تفاوت هستند و برایشان ارزشی ندارند و حال آنکه در انجام این امور باید کوشید و برای انجام آن باید راهنما داشت. امام باقر علیه السلام در باب ضرورت رجوع به خبره و راهنما در مسایل دینی در مقایسه با امور دنیوی می فرمایند
ای ابوحمزه! یکی از شما که می خواهید چند فرسخ دور شوید راهنما می گیرید، در حالی که تو نسبت به راه های آسمان در مقایسه با راه های زمینی ناآگاه تر هستی پس برای خود دلیل و راهنما بجوی

+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386;ساعت 15:53; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

علت غیبت امام زمان ؟

علت غيبت امام زمان (عليه السلام) چيست؟

بنابر آنچه در برخى از روايات آمده است، علت واقعى غيبت امام زمان (عليه السلام) بر ما پوشيده است كمال الدين و تمام النعمة، ص 482.; در عين حال با استفاده از روايات به عواملى چند در اين زمينه پى مى بريم:
1 ـ امتحان و آزمايش: غيبت آن حضرت سبب مى شود تا نفاق پنهان عده اى آشكار شود، و ايمان حقيقى محبان و شيعيان واقعى امام (عليه السلام) در كوره ى ولايت امام غايب (عليه السلام) از ناخالصى ها و دورويى ها جدا و پاك گردد و مؤمن از منافق تميز داده شود.
حضرت موسى بن جعفر (عليه السلام) مى فرمايد: «هنگامى كه پنجمين فرزند امام هفتم (عليه السلام) غايب شد، مواظب دين خويش باشيد، تا مبادا كسى شما را از دين خارج كند! اى پسرك من! براى صاحب الامر بناچار غيبتى خواهد بود، به طورى كه عده اى از مؤمنان از عقيده ى خود بر مى گردند، همانا خدا به وسيله ى غيبت، بندگانش را امتحان مى نمايد.»بحارالانوار، ج 51، ص 113.
2 ـ بيعت نكردن با ستمكاران: حسن فضّال مى گويد: على بن موسى الرضا (عليه السلام) فرمود: «گويا شيعيان را مى بينم كه هنگام مرگ سومين فرزندم (امام حسن عسكرى (عليه السلام)) در جست و جوى امام خود همه جا را مى گردند، اما او را نمى يابند.» عرض كردم: به چه دليل؟ فرمود: «زيرا امامشان غايب مى شود.» عرض كردم: چرا غايب مى شود؟ فرمود: «براى اين كه وقتى با شمشير قيام نمود بيعت كسى در گردنش نباشد.» بحارالانوار، ج 51، ص 113.
3 ـ حفظ جان حضرت:
زراره مى گويد: حضرت امام صادق (عليه السلام) فرمود: «اى زراره! قائم ما ناچار است كه غيبت كند.» عرض كردم: براى چه؟ فرمود: «از جان خود بيم و ترس دارد.» پس حضرت با دست به شكم خود اشاره كرد اثبات الهداة، ج 6، ص 437.
امام زمان (عليه السلام) از كشته شدن و مرگ بيم و هراس ندارند، بلكه حفظ جان ايشان به خاطر اين است كه مبادا پرچمِ هدايت زمين بماند، و رشته ى هدايتى كه به پيامبر گرامى اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) متصل است، قطع شود.

+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386;ساعت 15:49; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |

امام زمان

این اولین کار من امیدوارم با نظر هایتون مرا شاد کنید

+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386;ساعت 15:47; توسط مهسا و پری (عاشقان گل نرگس ); |