حدیث (1) امام رضا علیه السلام فرمودند:

                تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا

         به دیدن یكدیگر روید تا یكدیگر را دوست داشته

     باشید و دست یكدیگر را   بفشارید و به هم خشم نگیرید.

                                  (بحارالانوار،ج78،ص 347)

            حدیث (2) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:

            من اصعد الی الله خالص عبادته اهبط الله عزوجل

                            الیه افضل مصلحته

    كسی كه عبادت های خالصانه خود را  به سوی خدا

  فرستد پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش

                             فرو خواهد فرستاد.

                 (بحار الانوار ، ج 70، ص 249 )

           حدیث (3) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:

              ان السعید، كل السعید، حق السعید

              من أحب علیا فی حیاته و بعد موته

         (مجمع‌ الزوائد علامه‌ هیثمى‌ ، ج‌ 9 ، ص‌ 132)

        حدیث (4) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:

    نحن وسیلته فی خلقه و نحن خاصته و محل قدسه و

             نحن حجته فی غیبه ونحن ورثه أنبیائه

    ما اهل بیت رسول خدا(ص) وسیله ارتباط خدا با مخلوقانیم

    ما برگزیده هستیم خداییم و جایگاه پاكی ها، ما دلیل های 

                     روشن خداییم و وارث پیامران الهی

  (شرح‌ نهج‌ البلاغه‌ لابن‌ ابی‌ الحدید ، ج‌ 16 ، ص‌ 211)

          حدیث (5) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:

        قاریءُ الحدید، و اذا وقعت، و الرحمن، یدعی فی

                   السموات و الارض ساکن الفردوس

  تلاوت کننده سوره حدید و واقعه و الرحمن در آسمانها

           و زمین اهل  بهشت خوانده می شوند

                    (کنزالعمال ، ج‌ 1 ، ص582)

          حدیث (6) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:

                   خیارکم الینکم مناکبة و اکرمهم لنسائهم

               (دلال الامامه و کنزالعمال ، ج‌ 7، ص225)

           حدیث (7) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:

  حبب الی من دنیاکم ثلاث: تلاوة کتاب الله و انظر فی

             وجه رسول  و الانفاق فی سبیل الله

                از دنیای شما سه چیز محبوب من است:

            1-تلاوت قرآن 2-نگاه به چهره رسول خدا

                           ۳-انفاق در راه خدا

                        (وقایع الایام خیابانی، جلد صیام، ص295)

         حدیث ( 8) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:

         فجعل الله...اطاعتنا نظاما للملة و امامتنا أمانا للفرقة

      خدا اطاعت و پیروی از ما اهل بیت را سبب برقراری

    نظم اجتماعی در امت اسلامی و امامت و رهبری ما را

    عامل وحدت ودرامان ماندن از تفرقه ها قرار داده است.

                (بحار الانوار، ج 43، ص 158)

             حدیث ( 9) امام رضا علیه السلام فرمودند:

     لا یسْتَكْمِلُ عَبْدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَكُونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ:

  اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسْنُ التَّقْدیرِ فِى الْمَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا.

هیچ بنده ‏اى حقیقت ایمانش را كامل نمى ‏كند مگر این كه در او سه

خصلت باشد:

 دین‏ شناسى، تدبر نیكو در زندگى، و شكیبایى در مصیبت‏ها و بلاها.

(بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1 )

             حدیث (10) امام رضا علیه السلام فرمودند:

              مَنْ حاسَبَ نَفْسَهُ رَبَحَ وَمَنْ غَفَلَ عَنْهَا خَسِر

        آن كسى كه نفسش را محاسبه كند، سود برده است

     و آن كسى كه از محاسبه نفس غافل بماند، زیان دیده است.

 

(بحار الأنوار، ج 78، ص 352، باب 26، ح 9)

 

       حدیث (11) امام رضا علیه السلام فرمودند:

 

مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق رضَى الله

 

                     منه بالقَلیل مِنَ العَمل

هر كـس به رزق و روزى كم از خدا راضى باشد، خداوند از

 

عمل كم او راضى خواهد بود

 

(بحـارالانـوار،ج 78،ص 357)

 

      حدیث (12) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

    لاتـَرفع حــاجَتَك إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ

 

                 ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب

جز به یكى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب

 

مروت، یا كسى كه اصالت خانوادگى داشته باشد

 

(تحف العقول ، ص 251)

 

        حدیث (13) امام رضا علیه السلام فرمودند:

 

      مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه یـَوم القیمة

     هر كس اندوه و مشكلى را از مومنى بر طرف نماید

 

   خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد

 

(اصول كافى، ج 3، ص 268)

 

    حدیث (14) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

   أیما اثْنَین جَرى بینهما كلام فطلب أحدهما رضَـى

 

                  الاخر كانَ سابقة الىَ الجنّة

هر یك از دو نفـرى كه میان آنها نزاعى واقع است و یكـى از

 آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت

خـواهـد بــود

(محجه البیصاء ج 4،ص 228)

 

      حدیث (15) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

    لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ الْمَخلـُوق بسَخَطِ اْلخـالِق

رستگـار نمی  میـرد کسی كه خشنـودى مخلـوق را در مقـابل

 

 غضب خـالق خریدنـد

 

(تاریخ طبرى،ص 1،ص 239)

 

        حدیث (16) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

    إنَّ شِیعَتَنا مَنْ سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن كُلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ

     بدرستی كه شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله

 

     و تزویر پاك است

 

(فرهنگ سخنان امام حسین ص/ 476)

 

     حدیث (17) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

      لا یأمَن یومَ الْقیامَةِ إلاّ مَنْ خافَ الله فِی الدُّنیا

كسی در قیامت در امان نیست مگر كسی كه در دنیا

 ترس از خدا در دل داشت

(مناقب ابن شهر آشوب ج/4 ص/ 69)

 

      حدیث (18) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

              أَعْجَزالنّاسٍ مَنْ عَجَزَ عَنِ الدُّعاء

      عاجزترین مردم كسی است كه نتواند دعا كند

 

(بحارالانوارج/ 93 ص/ 294)

 

       حدیث (19) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

               اَلْبُكاءُ مِنْ خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ

 
    گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است

 

(حیات امام حسین ج 1 /ص 183)

 

    حدیث (20) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

 

     انما یداق الله العباد فی الحساب یوم القیامة علی قدر

 

                    ما اتاهم من العقول فی الدنیا

   خدا در روز قیامت نسبت به حساب بندگانش به اندازه

 

   عقلی که در دنیا به آنها داده است باریک بینی می کند

 

(اصول کافی ج 1 /ص 12)

 

     حدیث (21) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

 

 طلب العلم فریضة علی کل مسلم، الا ان الله یحب بغاة العلم

طلب علم بر هر مسلمانی واجب است، همانا خدا جویندگان

 

 علم را دوست دارد.

 

(اصول کافی ج 1 /باب دوم/ص 35)

 

   حدیث (22) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

 

          خَیرُ الأصحابِ مَن قَلَّ شِقاقُهُ و کَثُرَ وِفاقُهُ.

 

     بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک

 

                    باشد و سازگاریش بسیار

 

(تنبیه الخواطر، ج2، ص123 )

 

   حدیث (23) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

 

                إنَّ الصَّدَقَة َلتُطفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ

 
         صدقه، خشم پروردگار را فرو می‌نشاند.

 

(کنزالعمال، ح161143 )

 

  حدیث (24) امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:

 

    لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ

 

                              التَّفَکُّر فی أمر اللهِ.

عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت)

 

عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.

 

(تحف العقول، ص448)

 

حدیث (25)  رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:

 

    مَن رَدَّ عَن عِرضِ اَخیهِ المُسلِمِ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ اَلبَتَّةَ

 هرکس آبروی مؤمنی را حفظ کند، بدون تردید بهشت بر

 

 او واجب است.

 

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)

 

      حدیث (26) امام صادق علیه السلام فرمودند:

 

           أَقرَبُ ما یَکُونُ العَبدُ إلَی اللهِ وَ هُوَ ساجِدٌ

نزدیکترین حالات بنده به پروردگارت حالت سجده است.

 

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)

 

       حدیث (27) امام صادق علیه السلام فرمودند:

 

        إنَّ اللهَ عَزَّوَجَّلَ یََرحَمُ الرَّجُلَ لَشُدَةِ حُبِّ لُوَلَدُه.

براستی که خداوند عزوجل رحم می نماید مرد را، به سبب

 

شدت محبت او به فرزندش.

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)

 

       حدیث (28) امام حسین علیه السلام فرمودند:

 

      مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو

 

                   وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ

 آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را

 

      از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.

 

(بحار الانوار ، ج 3 ، ص 397)

 

       حدیث (29) امام علی علیه السلام فرمودند:

 

           اَلمُؤمِنُ بَشرُهُ فی وَجِهِهِ وَحُزنُهُ فی قَلبِهِ

      شادی مومن در رخسار او و اندوهش در دل است.

 

(نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره325)

 

      حدیث (30) امام علی علیه السلام فرمودند:

 

                   اَلعِلمُ کَنزٌ عَظیمٌ لایَفنی

علم گنج بزرگی است که با خرج کردن تمام نمی شود.

 

(غرور الحکم و در الکلم)

 

 منابع خبری اعلام کردند دو مناره حرم امام هادی (ع) و امام حسن عسکری (ع) حدود ساعت 9 به وقت محلی پس از وقوع چندین انفجار تخریب شد.

 سرلشکر محمد الحسن مدیر اتاق عملیات وزارت کشور عراق  گفت : ، در این انفجار همچنین سقف سرداب غیبت امام زمان (عج) یکجا و به طور همزمان فرو ریخت .

گنبد این حرم مقدس در انفجاری در اسفند سال 84 نیز تخریب شده بود.

سلام بر مهدي، جوهر دين و نور يقين، ذخيره الهي و منجي نهائي؛

سلام بر مهدي، كعبه مقصود و قبله موعود، سر عظيم و اسم اعظم؛

سلام بر مهدي، ستاره طالع و نجم ثاقب، مسيح مسيحها و موعود موعودها؛

سلام بر مهدي، صاحب شب قدر و عصاره عصر؛

سلام بر مهدي، ديده بان خدا و مظهر هدي، وصي اوصياء و گزيده اولياء؛

سلام بر مهدي، علم منصوب و علم مصبوب، پرچم برافراشته و دانش انباشته؛

سلام بر آن عزيزي كه كمال موسي و بهاء عيسي و صبر ايوب با اوست، و آن سفينه النجاه در وصفش فرمود: تعرفون المهدي بالسكينه و الوقار، و بمعرفه الحلال و الحرام و بحاجه الناس اليه و لايحتاج الي احد.

او كه چون برخيزد عالمي را برخيزاند و بدنبال خويش كشاند.

به دورش دولت حق رخ نمايد

                                        جهان را فيض وي فرخ نمايد

اللهم اجعلني من انصاره و اعوانه، اللهم كما جعلت قلبي بذكره معموراً فاجعل سلاحي بنصرته مشهوراً.

او كه چون بيايد امحاء باطل و احقاق حق نمايد و نشان دهد كه سيرت عدل كدام است و احياي كتاب و سنت به چه معناست؟

او كه چون در آيد يعطف المهوي عل يالهدي هواپرستي را به خداپرستي بازگرداند و صالحان را وارث زمين گرداند و لقد كتبنا في الزبور من بعد الذاكران الارض يرثها عبادي الصالحون (انبياء /105)

اي دلشدگان! به ره يافتگان تأسي كنيد و سكه عشق بنام او زنيد كه رخساره اش چون ستاره تابنده است، غم ......

حسرت ديدار جان جانان را نزدايد و نشايد كه به يافتن درهم و ديناري مشغول شويم و زا آن خزانه حق مغفول! السلام عليك يا حجه ا.... التي لاتخفي

مهدي جان! كاش نسيان بر حلاوت ايمان رجحان نمي يافت تا ترا در هيچ زمان به آني و كمتر از آني از خاطر نمي برديم و جز غصه هجران، نمي خورديم و دست نياز جز به درگاه خداي بي نياز بر نمي داشتيم و جز در طلب آن طلعت رشيده و غره حميده نمي شتافتيم.

اي هميشه بهار! تنها اقرار به وجود انوار و عنايت سرشارت رهگشاي كار نيست كه شما بزرگواران عناصر الابرار و دعائم الاختيار مي باشيد و بر زمين دل عاشقانتان، بذر باور مي پاشيد.

و اين باور است كه عشق به شما را در دل مومنين نهاد و چون اين واقعه رخ داد و اين نقش بر ضمير افتاد شما را ساسه العباد و اركان البلاد و بر خيمه هستي اوتاد دانستيم، به جستجويتان كمر شوق مي بستيم و بر موانع راه به ذوق مي خنديديم كه:

رنج آسا دان چو مقصد شد بزرگ

                                               گرد گله توتياي چشم گرگ

به ديدن يوسف اگر دست از ترنج نشناختند، و اكبر نه و قطعن ايديهن و قلن حاش لله ما هذا بشراً ان هذا
الا ملك كريم. ترا نديده بسيار كسان دل باختند كه:

آن كس  که ترا شناخت جان خاك ره است

                              همه دل خوشي عاشق از تو به يك دم نگه است

ايا ابواب الايمان و امناء الرحمن! بندگان را شيريني دلباختگي بچشانيد و به وادي عشق بكشانيد تا همه دنيا را با دمي ديدار معامله نكنند و چون مصلحت ديدار مقدر نبود از انتظار، اظهار تنگي حوصله نكنند. در اين دنياي تار به نور انتظار، دل خوش دارند كه شما ائمه الهدي و مصابيح الدجي ايد؛ نشانه خدائيد كه قاصد راه تقرب، با شما آغاز سفر كند و به شوق مقصد با سختي گذر، سركند.

مولاي من! طليعه نورت و زمزمه ظهورت، آغاز حضورت نيست! كه آن هر دو، زمانها را در نور ديده و اين را ديده هاي محرم در لحظات مغتنم به چشم بيقرار ديده!

تو غائب از نظر نامحرماني، كه چشم ناپاك را خاك حرمت كور مي كند و ديدنت را ناميسور!

هزار مرتبه گر شويم اين دهان به گلاب     

                                           هنوز نام تو بردن كمال بي ادبي است

آنان را كه داعيه ارادت است، در پيش رو، باديه امتحان رشادت است و در محضر آن برگزيده انام، زبان را جاي عرض اندام نيست. كه چون عنايتش بر اين ارادت مهر قبول زد تيغ كلام از نيام كام برون نمي خزد، بل تنها از دل، نسيم سپاس مي ورزد.آري داعيه دار را در اين ميدان، نه فقط كار دشوار است كه در طي اين طريق، سنگيني بار است. پس بكوشيم تا جامه عشق بپوشيم.

كه عاشق را نگاهي مي كند مست

                                          كه جان با آن نگه، خواهد شد از دست

عزيزان! عاشقان! محرمان!

يك چشم زدن غافل از آن ماه نباشيد

                                                  شايد كه نگاهي كند آگاه نباشيد

اين سوداگري نه سرسري است كه غفلت از بي هنري است

تشنه را چشمه نيز چشم انتظار است

                                             آن سان كه تشنه بر چشمه، بي قرار

تو بندگي چو گدايان به شرط مزد مكن

                                            كه خواجه خود روش بنده پروري داند

كاهلي نشان جاهلي است، بهوش باش كه هرچه در جام ارادتت ريخت به ولع بنوش، نوشت باد! نوش!

در اينجا به ذكر پاره اى عناوين و صفات كه در ضمن زيارتهاى مختلفه و ادعيه مربوط به حضرت مهدى (عج) مورد تصريح قرار گرفته است اشاره داريم، با اين اميد كه دقّت و تأمّلى در آنها، ما را با شئونات مختلفه آن بزرگوار آشنا ساخته و مقاماتى را كه غالباً از لسان معصومين(ع) در ضمن اين دعاها و زيارتها براى امام دوازدهم(ع)بر شمرده شده براى مان روشن تر سازد.

قابل ذكر اينكه تمام اين عناوين و اوصاف بطور خاص در مورد حضرت مهدى(ع)وارد گرديده، اگرچه بسيارى از آنها در مورد ساير امامان بزرگوار اسلام(ع)نيز مى تواند مصداق داشته باشد.

بقيّة اللّه: باقيمانده خدا در زمين.

خليفة اللّه: جانشين خدا در ميان خلايق.

وجه اللّه: مظهر جمال وجلال خدا، سمت و سوى الهى كه اولياى حق رو به او دارند.

باب اللّه: دروازه همه معارف الهى، درى كه خدا جويان براى ورود به ساحت قدس الهى، قصدش مى كنند.

داعى اللّه: دعوت كننده الهى، فرا خواننده مردم به سوى خدا، منادى راستين هدايت الى اللّه.

سبيل اللّه: راه خدا، كه هركس سلوكش را جز در راستاى آن قرار دهد سر انجامى جز هلاكت نخواهد داشت.

ولى اللّه: سر سپرده به ولايت خدا و حامل ولايت الهى، دوست خدا.

حجة اللّه: حجّت خدا، برهان پروردگار، آن كس كه براى هدايتِ در دنيا، و حسابِ در آخرت به او احتجاج مى كنند.

نور اللّه: نور خاموشى ناپذير خدا، ظاهر كننده همه معارف و حقايق توحيدى، مايه هدايت رهجويان.

عين اللّه: ديده بيدار خدا در ميان خلق، ديدبان هستى، چشم خدا در مراقبت كردار بندگان.

سلالة النّبوّة: فرزند نبوّت، باقيمانده نسل پيامبران.

خاتم الاوصياء: پايان بخش سلسله امامت، آخرين جانشين پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم).

علم الهدى: پرچم هدايت، رايت هميشه افراشته در راه اللّه، نشان مسير حقيقت.

سفينة النّجاة: كشتى نجات، وسيله رهايى از غرقاب ضلالت، سفينه رستگارى.

عين الحيوة: چشمه زندگى، منبع حيات حقيقى.

القائم المنتظر: قيام كننده مورد انتظار، انقلابى بى نظيرى كه همه صالحان چشم انتظار قيام جهانى اويند.

العدل المشتهر: عدالت مشهور، تحقق بخش عدالت موعود.

السيف الشاهر: شمشير كشيده حق، شمشير از نيام بر آمده در اقامه عدل و داد.

القمر الزّاهر: ماه درخشان، ماهتاب دلفروز شبهاى سياه فتنه و جور.

شمس الظلاّم: خورشيد آسمان هستى ظلمت گرفتگان، مهر تابنده در ظلمات زمين.

ربيع الأنام: بهار مردمان، سر فصل شكوفايى انسان، فصل اعتدال خلايق.

نضرة الأيّام: طراوت روزگار، شادابى زمان، سرّ سرسبزى دوباره تاريخ.

الدين المأثور: تجسّم دين، تجسيد آيين بر جاى مانده از آثار پيامبران، خودِ دين، كيان آيين، روح مذهب.

الكتاب المسطور: قرآن مجسّم، كتاب نوشته شده با قلم تكوين، معجزه پيامبر در هيئت بشرى.

صاحب الأمر: دارنده ولايت امر الهى، صاحب فرمان و اختياردار شريعت.

صاحب الزمان: اختيار دارِ زمانه، فرمانده كل هستى به اذن حق.

مطهّر الأرض: تطهير كننده زمين كه مسجد خداست، از بين برنده پليدى و ناپاكى از بسيط خاك.

 ناشر العدل: برپا دارنده عدالت، بر افرازنده پرچم عدل و داد در سراسر گيتى.

مهدى الامم: هدايتگر همه امّت ها، راه يافته راهنماى همه طوايف بشريت.

جامع الكَلِم: گردآورنده همه كلمه ها بر اساس كلمه توحيد، وحدت بخش همه صفها.

ناصر حق اللّه: ياريگر حقِ خدا، ياورِ حقيقت.

دليل ارادة اللّه: راهنماى مردم به سوى مقاصد الهى، راه بلد و راهبر انسانها در راستاى اراده خداوند.

الثائر بأمر اللّه: قيام كننده به دستور الهى، بر انگيخته به فرمان پروردگار، شورنده بر غير خدا به امر خدا.

محيى المؤمنين: احياگر مؤمنان، حياتبخش دلهاى اهل ايمان.

مبير الكافرين: نابود كننده كافران، درهم شكننده كاخ كفر، هلاك كننده كفار.

معزّ المؤمنين: عزّت بخش مؤمنان، ارزش دهنده اهل ايمان.

مذلّ الكافرين: خوار كننده كافران، درهم شكننده جبروتِ كفر پيشگان.

منجى المستضعفين: نجات دهنده مستضعفان، رهايى بخش استضعاف كشيدگان.

سيف اللّه الّذى لاينبو: شمشير قهر خدا كه كندى نپذيرد.

ميثاق اللّه الّذى أخذه: پيمان بندگى خدا كه از بندگان گرفته شده.

مدار الدهر: مدار روزگار، محور گردونه وجود، مركز پيدايش زمان.

ناموس العصر: نگهدارنده زمان، كيان هستى دوران.

كلمة اللّه التامه: كلمه تامّه خداوند، حجّت بالغه الهى

تالى كتاب اللّه: تلاوت كننده كتاب خدا، قارى آيات كريمه قرآن.

وعداللّه الّذى ضمنه: وعده ضمانت شده خدا، پيمان تخلّف ناپذير الهى.

رحمة اللّه الواسعة: رحمت بى پايان خدا، لطف و رحمت بى كرانه پروردگار رحمت گسترده حق.

 حافظ اسرار رب العالمين: نگهبان اسرار پروردگار، حافظ رازهاى ربوبى.

معدن العلوم النبويّه: گنجينه دانش هاى پيامبرى ـ خزانه معارف نبوى.

نظام الدين: نظام بخش دين.

يعسوب المتقين: پيشواى متقين.

معزّ الاولياء: عزت بخش ياران.  

مذلّ الأعداء: خوار كننده دشمنان.

وارث الانبياء: ميراث بر پيامبران.

نور ابصار الورى: نور ديدگان خلايق.

الوتر الموتور: خونخواه شهيدان.

كاشف البلوى: بر طرف كننده بلاها.

المعد لقطع دابر الظلمه: مهيّا شده براى ريشه كن كردن ظالمان.

المنتظر لاقامة الأمت و العوج: مورد انتظار براى از بين بردن كژيها و نادرستى ها.

المترجى لازالة الجور و العدوان: مورد آرزو براى بر طرف كردن ستم و تجاوز.

المدّخّر لتجديد الفرائض و السنن: ذخيره شده براى تجديد واجبات و سنن الهى.

المؤمّل لاِحياء الكتاب وحدوده: مورد اميد براى زنده ساختن دوباره قرآن و حدود آن.

جامع الكلمة على التقوى: گرد آورنده مردم بر اساس تقوى.

السبب المتصل بين الأرض و السماء: واسطه بين آسمان و زمين، كانال رحمت حق بر خلق.

صاحب يوم الفتح و ناشرراية الهدى: صاحب روز پيروزى و بر افرازنده پرچم هدايت.

مؤلف شمل الصلاح و الرضا: الفت دهنده دلها بر اساس رضايت و درستكارى.

الطالب بدم المقتول بكربلا: خونخواه شهيد كربلا.

المنصور على من اعتدى عليه وافترى: يارى شده عليه دشمنان وافترا زنندگان.

المضطرّ الّذى يجاب اذا دعى: پريشان و درمانده اى كه چون دعا كند دعايش مستجاب شود.

وقتی که تو بیایی؛ مردم را به فراسوی افقهای عشق و ایمان دعوت می کنی و آدمی را میهمان بهشت می کنی. عشق زیباترین گلواژه هستی است و تو می آیی که شعراین گلواژه هستی و سرود پاکدلان باغ زندگی را بسرائی وقتی که بیایی،تنها گوهر روی تو است که می تواند دلهای زنگ زده انسانهایی راکه عشق به خدا درآنها جوانه نزده جلا دهد. وقتی بیایی خورشید امامت تو دوباره به دلهای پژمرده  ما جانی تازه می دهد و نهال عشق، ایمان معرفت و هزاران چیز دیگر را در وجودمان می کاری و با آمدنت زمستان شرمسار می شود و جای خودش را به بهاری همچون تو می دهد. خورشید توان درخشیدن ندارد، چراکه شرم دارد درمقابل خورشیدی همانند تو بتابد.

از امام صادق (ع) نقل مي کند:
هر کس بعد از هر نماز فريضه اين دعا را بخواند، پس امام محمد بن الحسن را ـ که بر او و پدرانش درود باد ـ در بيداري يا در خواب مي بيند.

اَللّهُمَّ بَلِّغ مَوْلانا صَاحِبَ الزَّمان، اَيْنَما کَانَ وَ حَيْثُما کان

مِنْ مَشارِقِ الاَرْضِ وَ مَغارِبِها، سَهْلِها و جَبَلِها، عَنّي وَ عَنْ والِدَيَّ وَ عَنْ وُلْدي وَ اِخْواني

اَلتَّحِيَّةَ وَ السَّلامَ عَدَدَ خَلْقِ اللهِ وَ زِنَةَ عَرْشِ اللهِ وَ ما اَحْصَاهُ کِتابُه وَ اَحاطَ عِلْمُهُ

اَللّهُمَّ اِنّي اُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبيحَةِ هذَا الْيَوْمَ وَ مَا عِشْتُ فِيهِ مِنْ اَيّامِ حَياتِي

عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقي لا اَحولُ عَنْها وَ لا اَزول

اَللّهُمَّ اجْعَلْني مِنْ اَنْصارِهِ وَ نُصّارِهِ

الذّابّينَ عَنْهُ وَ الْمُمْتَثِلينَ لاَوامِرِه وَ نَواهِيهِ فِي اَيّامِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدينَ بَيْنَ يَدَيْهِ

اَللّهُمَّ فَإنْ حَالَ بَيْني وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَي عِبادِکَ حَتْماً مَقْضِياً

فَأخْرِجْني مِنْ قَبْري مُؤْتَزِراً کَفَني، شاهِراً سَيْفي، مُجَرَّداً قَناتِي، مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدّاعِي، فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي

اَللّهُمَّ اَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ

وَ اکْحُلْ بَصَري بِنَظْرَةً مِنّي اِلَيْهِ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ

اَللّهُمَّ اشْدُدْ اَزْرَهُ وَ قَوِّ ظَهْرَهُ وَ طَوِّلْ عُمْرَهُ اَللّهُمَّ اعْمُرْ بِهِ بِلادَکَ وَ اَحْيِ بِهِ عِبَادَک

فَإنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا کَسَبَتْ اَيْدِي النّاس

فَأظْهِرِ اللّهُمَّ لَنَا وَلِيَّک وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّکَ الْمُسَمَّي بِاسْمِ رَسولِک صًلًواتُکَ عَلَيْهِ وَ آلِه

لا يَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ اِلّا مَزَّقَه وَ يُحِقَّ اللهُ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ وَ يُحَقِّقَهُ

اَللّهُمَّ اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْاُمَّةِ بِظُهورِه اِنَّهُم يَرَوْنَهُ بَعيداً وَ نَراهُ قَريباً

وَ صَلَّي اللهُ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِه

                                           یا مهدی ادرکنی